આ ટેગ સાથે 1398 લેખ · પાનું ૧૭ / ૨૮
હે જી હરિ, તારી દુનિયા બચાવ, આ વેળા સંકટ ટાળ રે, માણસ ભૂલ્યો માણસપણું, એને પાછો પાળ રે.
હું હળ હાંકું ને તું બીજ વેર, સાજણ, આપણું ખેતર લ્હેરે, પરસેવે મારા ને તારા ગીતે, ધરતી લીલું પ્હેરે.
તને જોયા પછી રે મારું મનડું ના માને, કોઈ ઝીણું ઝીણું ગાય મારા કાને કાને.
ગમતું મળે તો એને પાંદડે પીરસીએ, ચાલ, આખા ગામને જમાડીએ, એકલાં એકલાં તો ભાવે નહીં ભાઈ, સૌને ભેળા રે બેસાડીએ.
દિલાસા ન મોકલ, સજનવા, દિલાસા ન મોકલ, મોકલવો હોય તો આંગણે તારો એક પગરવ મોકલ.
શબ્દમાં વૈકુંઠ વસે રે, જો ઉઘાડે કોઈ, અક્ષરે અક્ષરે અજવાળાં, પણ વાંચે ન કોઈ.
તમારા સમ, હવે ના રૂઠીએ, સાજન, તમારા સમ, રીસનાં વાદળ વીખરી જાય, ને વરસે હેતની રમઝમ.
ટેરવે ટેરવે દીવા બળે, સાયબા, તમે અડક્યા ને રાત ઝળહળી, આંગળીએ આંગળીએ કૂંપળ ફૂટી, મારી હથેળી થઈ ગઈ કમળકળી.
માડી, મારું મનડું કાચું રે, એને ટાંકણું ન મારજો, ઘડતાં ઘડતાં તૂટી જાશે, ધીરે ધીરે ઘડજો.
મારા કબાટમાં એક છાનું ખાનું, કોઈ ન જાણે રે, એમાં સાચવ્યું મેં એક ગુલાબી ટાણું, કોઈ ન જાણે રે.
એક ગુલાબનું ફૂલ મેં મોકલ્યું’તું, સાજન, પાછું ના વાળજો, પાંખડી ખરે તો ખરવા દેજો, પણ કાંટો તો સંભાળજો.
જટામાં ગંગા, ભાલે ચંદર, ગળે ભોરિંગનો હાર, ડમરુ વાગે ડમ ડમ ડમ, ને નાચે નટવર ઓંકાર.
દોડી દોડી થાક્યો રે જીવડા, હવે તો હરિને ભાળ, કમાણીમાં જીવન ખરચ્યું, ને ભૂલ્યો ભજનનો તાલ.
હવે દોડી આવો રે, મારા દીકરા, બાનું આંગણું સૂનું, ઉંબર ઉપર દીવો મેલ્યો, તેલ થયું છે જૂનું.
આભે ચડિયું મેઘધનુષ, ભઈલા, જોવા ચાલો રે, સાત રંગનો હીંચકો બાંધી, ઝૂલવા ચાલો રે.
નાનું સપનું રે, મારું નાનું સપનું, આંખને ખૂણે સમાય એવું, તોય આભથી ય લાંબું.
તને રાણી કહું રે, મારી રાણી કહું, ભલે મહેલ નથી, તોય રાણી કહું.
વડલો કહે રે મારાં પંખીડાં, ઊડજો ઊંચે આભ, પાછાં વળજો સાંજ પડે તો, એ જ મારો લાભ.
ક્યાં છે કાના, ક્યાં છે કાના, વાંસળી વાગે ને તું ના દેખાય, જમનાને કાંઠે ઊભી રાધા, એનું મનડું ઝૂરી ઝૂરી જાય.
પરોઢિયે આવ્યું સપનું, સખી, કહે છે સાચું પડશે, આંખ ખૂલે ને જોઉં તો આંગણે કોઈ પગલું અડશે.
ઓ ઈશ્વર, તને હું શું ધરું? તારું જ આપેલું તને ધરતાં, મનમાં હું શરમાઉં, હરિ…
નાની તે ઝૂંપડી ને નાનું રે બારણું, ઊંચો તે સાધુનો સાદ રે, મેં તો ઝૂકીને જોયું ત્યાં આભ રે…
મારી ગુજરાતની માટી રે, એમાં મીઠું, મધ ને માન, એની ધૂળમાં ઊગે ગીત, એની હવામાં ગાંધીનું ગાન.
મારા ભીતરના ઓરડે અંધારું, કોઈ દીવો મૂકી જાજો રે, હું મને જ ભાળી ના શકું, કોઈ મારું નામ ગાજો રે.
મેઘરાજા, તમને લખું રે કાગળ, ખેડૂતની કલમે, આ વરસે તો વહેલા આવજો, મોડા ના પડજો ગમે.
મનવા, તારું પાંજરું ઉઘાડું, તોય તું ના ઊડે રે, આભ બોલાવે, વાયરા બોલાવે, તોય તું સળિયા સૂંઘે રે.
ઊગો રે ઊગો સૂરજદાદા, ઝળહળ ઝળહળ ઊગો, રાતનો ઠાર ઉતારો ને મારા ખેતર સુધી પૂગો.
ખેતર મારું રામનું રે, હું તો રામનો હાળી, રામ વાવે, રામ લણે, હું તો ફેરવું ફાળી.
માંડવો ઢૂકડો આવ્યો રે, મારા હાથમાં મ્હેકી મેંદી, બાપુ ચૂપ ને માડી રુએ, જાણે છૂટે ઘરની વેદી.
આંગણે મારે દાડમડી ને દાણા લાલમલાલ રે, સાયબો મારો પરદેશે, ને ખાલી ખાલી ડાળ રે.
વાદળભાઈ, વાદળભાઈ, પૂછું એક વાત? આખો દિવસ ક્યાં ફરો ને ક્યાં વિતાવો રાત?
ભલે ઘૂમે ઝંઝાવાત, ભલે ગાજે ઘનઘોર રાત, અમે ડગલું ના પાછું ભરીએ, હો જી!
ચાલ, પંખી થઈએ, સજના, ચાલ પંખી થઈએ, આ ભીંતોના ભાર મૂકીને આભ ભરી લઈએ.
હજી તો બપોર છે, સખી, હજી તો બપોર છે, વાળ ભલે ધોળા થયા, પણ હૈયે કલશોર છે.
કહું કે ના કહું, સૈયર, કહું કે ના કહું? હૈયાની વાત હોઠે આવી, કેમ કરી હું સહું?
દરિયો મારો સાયબો રે, ને દરિયો મારી સોતન, વહાણ લઈને ગયો સાયબો, સૂનું થયું આ જીવન.
હવા ફરી ફરીને પૂછે, ગામ ક્યાં ગયું રે? ઝાંપે ઊભો લીમડો રુએ, નામ ક્યાં ગયું રે?
સાજન, શ્હેરથી શું લાવવું? હવે પૂછવું શાનું, ભાઈ? બધું ઓનલાઇન મંગાવજો, ને ડિલિવરીમાં થાજો રાજી, ભાઈ!
એવું પણ બને, સખી, એવું પણ બને, પથ્થર ફાડીને ફૂલ ઊગે, ને હસી પડે સૌ મને.
આ ધરતીમાં કંઈક છે એવું, જે માને સાંભરે, એક મુઠ્ઠી માટી સૂંઘું, ને આખું ગામ તરે.
ઢીંગલી ક્યાં રે, મારી ઢીંગલી ક્યાં? ધડાકે ઘર ગયું, ને ગઈ મારી માડી જ્યાં…
એક દરિયાનું મોતી રે, મારી નથણીમાં ઝૂલે, સાયબો લાવ્યો ડૂબકી મારી, હૈયું હરખે ફૂલે.
યાદો જાતી નથી, સજના, યાદો જાતી નથી, દીવો ઠરે તોય ધુમાડે, વાટ ભૂલાતી નથી.
લાગ્યો કેસરિયો રંગ, માડી, લાગ્યો કેસરિયો રંગ, સરહદે ઊભો દીકરો તારો, વીર જવાનોની સંગ.
પ્રેમરસ પાજે રે, શ્યામ, મને પ્રેમરસ પાજે, બીજું કંઈ ના માગું, વહાલા, એક જ આ ઘટ આજે.
સખી, ફોરમ આવી ક્યાંથી રે, આજ ફોરમ આવી ક્યાંથી? ના બાગ, ના બગીચો, તોયે મ્હેક ઊઠી મનમાંથી.
હજી તો ઝાકળ ઝૂલે છે, સખી, ફૂલ વીણી લે આજ, સૂરજ ચડશે ને સુગંધ ઊડશે, પછી શું રહેશે સાજ?
મારા ફળિયે આંબો મ્હોર્યો, ને મારું મન રે મૂંઝાય, કોને કહું કે કોયલ મારા કાળજડે કાં ગાય?
ઘડપણ આવ્યું પાછલે બારણે, સાંકળ ના ખખડાવી રે, અરીસે બેઠું ધોળું પીંછું, પૂછ્યા વિના જ આવી રે.
સરહદે મારો લાલ જાગે, ને ગામમાં દીવો બળે રે, બરફની રાતે એનો શ્વાસ મારા ધબકારે ભળે રે.