શબ્દ

શબ્દમાં વૈકુંઠ વસે રે, જો ઉઘાડે કોઈ,
અક્ષરે અક્ષરે અજવાળાં, પણ વાંચે ન કોઈ.

માએ પહેલો શબ્દ દીધો, ‘બેટા’ કહીને બોલી,
એ જ શબ્દમાં ઝૂલે આખું ઘર, જાણે કે ડોલી;
એ શબ્દની મીઠપમાં મેં આખી સૃષ્ટિ જોઈ…
શબ્દમાં વૈકુંઠ…

કડવો શબ્દ તીર થઈને કાળજે જઈ વાગે,
મીઠો શબ્દ દીવો થઈને અંધારામાં જાગે;
એક જ જીભે સ્વર્ગ ને નરક, બેય રહ્યાં છે પ્રોઈ…
શબ્દમાં વૈકુંઠ…

પરાગ કહે: શબ્દ તો બ્રહ્મ, એનું રાખજો માન,
ઝઘડે નહીં, પણ જોડે હૈયાં, એ જ સાચું ગાન;
શબ્દ સાચવ્યો જેણે, એણે મોક્ષ ના ખોયો કોઈ…
શબ્દમાં વૈકુંઠ…

– પરાગ રતનપરા