યાદો

યાદો જાતી નથી, સજના, યાદો જાતી નથી,
દીવો ઠરે તોય ધુમાડે, વાટ ભૂલાતી નથી.

ઓસરીએ મૂકેલી ખુરશી, ખાલી ખાલી હીંચે,
તારા ચશ્માંની ઘડી હજી, ટેબલ પર જીવે;
છાપું રોજ આવે બારણે, કોઈ વાંચતું નથી…
યાદો જાતી નથી…

તારી ગમતી સાડી આજે, પેટીમાં સૂતી છે,
તેં વાવેલી મોગરી પણ, રોજ ફૂલ ગૂંથે છે;
ફૂલ તોડું તો હાથ ધ્રૂજે, કોઈ પૂછતું નથી…
યાદો જાતી નથી…

પરાગ કહે: યાદો તો છે, ખેતરનું ઝાકળ ભીનું,
સૂરજ ઊગે ને ઊડી જાય, પણ ઘાસ રહે ઝીણું;
રોજ સવારે ફરી આવે, એ થાકતી નથી…
યાદો જાતી નથી…

– પરાગ રતનપરા