આ ધરતીમાં કંઈક છે

આ ધરતીમાં કંઈક છે એવું, જે માને સાંભરે,
એક મુઠ્ઠી માટી સૂંઘું, ને આખું ગામ તરે.

ચોમાસે જ્યાં પહેલું ટીપું ધૂળને જઈ અડકે,
ઊઠે સુગંધ, ને હૈયું ખેડૂતનું ધબકે ધડકે;
વાવણીનાં ગીત ગવાય, ને બળદ ઘૂઘરા ખરે…
આ ધરતીમાં કંઈક છે…

અહીંયાં પથ્થર પણ પૂજાય, ને નદીઓ માતા થાય,
પીપળે દીવો મુકાય, ને તુલસીક્યારે ગવાય;
મહેમાન આવે આંગણે તો, દેવ આવ્યા જાણી ઠરે…
આ ધરતીમાં કંઈક છે…

પરાગ કહે: જે જન્મ્યો અહીં, એ ક્યાંય પણ જઈ વસે,
પગના તળિયે ચોંટી રહે આ ધૂળ, ને ધીમું હસે;
છેલ્લે શ્વાસે એ જ માગે: ‘મારી રાખ અહીં જ ઠરે…’
આ ધરતીમાં કંઈક છે…

– પરાગ રતનપરા