રાણી

તને રાણી કહું રે, મારી રાણી કહું,
ભલે મહેલ નથી, તોય રાણી કહું.

તારા કરતાં ગોરી ઘણી, ને ઊંચી ઘણી નાર,
સોને મઢેલી ને રેશમ પહેરી, ફરે શહેરની બજાર;
પણ ચૂલે ફૂંક મારતી તારી આંખોમાં મેં જે ભાળ્યું,
એ ઝળહળ જોઈને રાણી કહું…
તને રાણી કહું…

તારે ગળે નથી હીરાનો હાર, નથી માથે મુગટ,
ફાટલી સાડી, સાંધેલી ચોળી, ને પગમાં ઘસાયલ પટ;
તોય મારા આ ઝૂંપડે તું આવી, ને ઝૂંપડું રાજ થયું,
એ રાજના નામે રાણી કહું…
તને રાણી કહું…

પરાગ કહે: રાણી થવાને સિંહાસન ક્યાં જોઈએ?
જેના હૈયે બેઠાં, એ જ સિંહાસન, ભલે ને રોઈએ;
જનમોજનમ આ ઝૂંપડે આવજે, તને ફરી ફરી રાણી કહું…
તને રાણી કહું…

– પરાગ રતનપરા