આ ટેગ સાથે 1398 લેખ · પાનું ૧૬ / ૨૮
ઉદાસી આવી આંગણે, બેઠી ઓસરીની કોર, હું તો કહું, ‘આવો બેન,’ ને ચા મૂકું ઘનઘોર.
બાપુ, તમે તો વડલો થઈને ઊભા રહ્યા આંગણિયે, છાંયો દીધો સૌને, પોતે તડકો ઝીલ્યો ખાંભણિયે.
પિયરનું આંગણ છોડી આવી, લાવી સાસરનું દ્વાર, અદલાબદલી કરી મેં તો, સાહેલી, આખો સંસાર.
સ્વારથ વધ્યો ને સગપણ ઘટ્યાં, ભાઈ, વાંક કોનો? ઘર મોટાં ને મન નાનાં, આ ઠાઠ કોનો?
ભાદરવો આવ્યો ને કાગડો બોલાવે, દીકરા, ખીર ધરાવે થાળ રે, જીવતાં’તાં ત્યારે એક રોટલો ન દીધો, હવે કરે કાગની સંભાળ રે.
મારી પ્રીત તો લાલ ગુલાબ, સખી, જૂન મહિને ખીલ્યું, મારી પ્રીત તો મીઠું ગીત, જે ઝરણે ઝરણે ઝીલ્યું.
ભગવાન પણ હવે થાકી ગયા, ભાઈ, ફોટા પડાવી પડાવી, ભક્તો આવે મોબાઇલ લઈને, જાય સેલ્ફી ખેંચાવી!
આંબાની ડાળે બાંધ્યો રે ઝૂલો, ઝૂલે મારી સૈયર સાથ, ઊંચે ઊંચે જાય હીંચકો, અડકે આભને હાથ.
સમી સાંજે ઝોકું આવ્યું, ને આવ્યું સપનું સાવ, નદી કાંઠે ઊભી'તી તું, ને લાવી'તી એક નાવ.
ભીતરનો એકતારો વાગે, એનો સૂર કોઈ ન જાણે, દુનિયા ગાય બજારુ ગીતો, હું ગાઉં મારે ટાણે.
પળે પળે છેતરાઈ, તોયે ઝંખના નવી જાગે, ધબકારે ધબકારે સાજન, તારો સાદ જ વાગે.
હું તો આષાઢી વીજળી, ને તું ગાજતો મેહુલિયો, હું ચમકું ને તું વરસે, એવો આપણો ઝૂલણિયો.
ડેટા સસ્તો, વાતો સસ્તી, સસ્તી થઈ ગઈ તાળી, દાળ મોંઘી, ડુંગળી મોંઘી, મોંઘી થઈ ઘરવાળી!
ઘરડો ઘોડો ઊભો તબેલે, યાદ કરે એ દોડ, એક જમાનો હતો કે એની ગામ ગામમાં હોડ.
ઈ તો એમ જ હોય, ભાઈ, ઈ તો એમ જ હોય, આંબે મોર આવે ને પછી ખરી ખરી ખોય!
કોણ રે બોલે મારા ખોળિયામાં, કોણ રે બોલે? વણ રે વાજે વેણુ વાગે, વણ રે ઝાલ્યે ડોલે!
સૂઈ જા મારા લાલ, આ સડક તારું પારણું, સ્ટ્રીટલાઇટ તારો ચાંદો, માનો પાલવ બારણું.
મા બોલી’તી જે બોલીમાં, ઈ બોલી મારી માત, અંગ્રેજીના મેળે જઉં તોય ના ભૂલું એની વાત.
દીકરી ગઈ ને ઘર સાવ સૂનું, ઓરડે ઓરડે ઝૂરે, હીંચકો હજી ઝૂલે, પણ કોઈ ગીત ન એમાં પૂરે.
માટીનું ખોરડું, મારા ભાઈ, માટીનું ખોરડું, કોણે રે ઘડ્યું ને કોણે ઓઢાડ્યું ઓઢણું રૂડું?
ચાલ ને, સાજન, શરદ પૂનમની ચાંદનીમાં ચાલીએ, ઝીણા ઝીણા અજવાળે આપણ ઝીણું ઝીણું મ્હાલીએ.
લખતી રહીશ, સાજન, તને હું લખતી રહીશ, તું સરહદે ઊભો, હું ઉંબરે ઊભી રહીશ.
પોથી ઉઘાડી પંડિત બેઠા, ભાઈ રે, પોથી ઉઘાડી, વાણીનો તો વરસાદ વરસે, ભીતર ધરતી ઉજાડી!
ચાલ સખી, ફળિયે ફરી ઢીંગલીની જાન કાઢીએ, ભૂલી ગયેલું બાળપણ પાછું ઘરમાં લાવીએ.
અમે ગુજરાતી, ભાઈ, અમે ગુજરાતી, ખિસ્સે કેલ્ક્યુલેટર ને હૈયે ગરબાની બાતી!
સ્વર્ગ ક્યાં છે, કોઈ પૂછે તો, ભાઈ, કહેજો આમ, માના રસોડે ચૂલો સળગે, એ જ સ્વર્ગનું ધામ.
મેંદીનો રંગ મારો આછો પડ્યો રે, સૈયર, આછો પડ્યો, સાજનનો સંગ મને ઓછો પડ્યો રે, સૈયર, ઓછો પડ્યો.
રહેવા દે, રસિયા, પિચકારી રહેવા દે, મને શ્યામે રંગી, હવે બીજો રંગ ન ચડવા દે!
ગુરુજી, તમે ફૂંક મારી ને દીવો મારો જાગ્યો, વરસોનો અંધાર ભરેલો ઓરડો ઝળહળ લાગ્યો.
દરિયા રે, મારો ખારવો પાછો આલ, તારે તો લાખ લાખ મોતી, મારે એક જ લાલ!
રિસાવું ને મનાવું, સાજન, આ તો રોજનું રમવું, સવારે મોં ચડાવવું ને સાંજે સાથે જમવું!
પ્રેમમાં પડ્યા પછી, ભાઈ, ઊભા થાવું અઘરું, આંખો ખુલ્લી રાખીને ય સપનાં જોવું સઘળું!
આંબે મોર આવ્યો, સૈયર, આંબે મોર આવ્યો, કોયલ બોલી ડાળે ડાળે, ફાગણ ઘેર આવ્યો!
મુઠ્ઠીમાં ઝાલું તોય સરકે, રેતી જેવી જિંદગી, પળમાં હસે ને પળમાં રડે, એવી ભોળી જિંદગી.
સપનામાં સપનું જોયું રે, મેં તો સપનામાં સપનું જોયું, આંખ ઉઘાડી તોય ન છૂટ્યું, સપનું સપને પ્રોયું!
ડૉક્ટર કહે, ‘રિપોર્ટ નૉર્મલ’, તોય મને ચેન ન આવે, ગૂગલ ખોલું, લક્ષણ વાંચું, ને સાત બીમારી લાવે!
એક પીંછું ઊડ્યું ને ઘર આખું ભીંજાયું, મોરનું પીંછું જોયું ને મન મારું મુંઝાયું.
વડલો બોલે, ‘બેસ, બટાઉ, થાક ઉતારી જા, મારી છાંયે ઘડીક ઝૂલી, પછી તારે ગામ જા.’
આંજણ આંજું રે, મારા લાલને આંજણ આંજું, કોઈની નજરું ના લાગે, એવું કાળું ટીલું માંજું.
ખાડે ખાડે સડક અમારી, ભાઈ, ખાડે ખાડે સડક, પ્રજાસત્તાકના રથને વાગે ડગલે પગલે ધડક!
ઘમ્મર ઘમ્મર ઘૂમે વલોણું, ઘૂમે મારું મન, માખણ તરે છાશ ઉપર, ને મલકે મારું તન!
યાદને કેમ રે બાંધું, સૈયર, યાદને કેમ રે બાંધું? બારણું ભીડું તોય પેસે, તિરાડે તિરાડે સાંધું!
કાળી કહીને મને શીદને ચીડવો, કાનુડો ય કાળો રે લોલ, રંગ તો ઊતરે ધોબીના ઘાટ, મારો ઊજળો તે ઉમળકો આળો રે લોલ.
ઇ બરાબર એમ સી સ્ક્વેર, ભઈલા, ઇ બરાબર એમ સી સ્ક્વેર, પરીક્ષા ટાણે ભૂલી જઉં, ને સપનાંમાં ગોખું ઘેર ઘેર!
નદી તો મારી બેનડી રે, એને સાસરે જાતી ભાળું, પહાડનું પિયર છોડીને ચાલી, કોણ એને પાછી વાળું?
દિલ તો દીધું’તું મેં મફતમાં, સખી, પણ બિલ તો હજી યે ભરું છું, પહેલા પ્રેમની યાદ આવે ત્યારે પાકીટ પકડીને ફરું છું!
સરગ તમારો તમને મુબારક, મારે તો ધરતી વહાલી, ખોળે લઈને ધાન દીધાં જેણે, એની માટી રૂપાળી.
ના લેવું, ના દેવું, હવે ના કોઈનું લેણું રે, આજ ચૂકવ્યું શેઠનું દેવું, હળવું થયું મારું હૈયું રે.
હું તો ફૂલ પાથરું રે, વાટે ફૂલ પાથરું, કોઈ કાંટા વેરે તોય હું તો સાથરો સાથરું.
ફૂલ તો ઊગે એક ભરોસે, કોઈ તો આવી જોશે રે, ના જુએ તો યે મ્હેકી લેશે, એકલું એકલું મોહશે રે.