વડલો બોલે

વડલો બોલે, ‘બેસ, બટાઉ, થાક ઉતારી જા,
મારી છાંયે ઘડીક ઝૂલી, પછી તારે ગામ જા.’

વડવાઈએ ઝૂલ્યા’તા તારા દાદા ને પરદાદા,
મારા થડ પર કોતર્યા’તા પ્રીતના પહેલા વાયદા;
તું ય બેસ, ને તારી વાતો મને કહેતો જા…
વડલો બોલે…

ઉનાળે હું છાંયો દઉં ને ચોમાસે દઉં ઓથ,
પંખી-પારેવાંને આપું માળો, દઉં બથોબથ;
કોઈ કુહાડી લઈને આવે, તોય કહું ‘આવ, ભા!’…
વડલો બોલે…

પરાગ કહે: આ વડલો નથી, આ તો ગામનો વડીલ,
ઝૂકેલી ડાળે આશિષ આપે, રાખે સૌનું દિલ;
એક દિ’ એ પણ ઢળી પડશે, પહેલાં વાવતો જા…
વડલો બોલે…

– પરાગ રતનપરા