ફૂલનો ભરોસો

ફૂલ તો ઊગે એક ભરોસે, કોઈ તો આવી જોશે રે,
ના જુએ તો યે મ્હેકી લેશે, એકલું એકલું મોહશે રે.

વગડે ઊગ્યું ફૂલ એક, જ્યાં કોઈ ન આવે જાય,
તોય એ પાંખડી ખોલે સવારે, ઝાકળથી નહાય;
પતંગિયું પણ ભૂલું પડે તો એનું ભાગ્ય ખોલશે રે…
ફૂલ તો ઊગે…

માળી નથી, ના વાડ, ના પાણી, ના કોઈ ખાતર-ખોળ,
તડકો પીએ, પવન ઝીલે, ને રહે સદા યે ગોળ;
કાંટા વચ્ચે ઊછર્યું તો યે કોઈને ના ટોકશે રે…
ફૂલ તો ઊગે…

પરાગ કહે: આ ફૂલનો ભરોસો માણસ જો શીખી લે,
કોઈ વખાણે કે ના વખાણે, પોતાનું ખીલવું ઝીલે;
સાંજે ખરી પડે તો યે, બીજ થઈને પાછું ઊગશે રે…
ફૂલ તો ઊગે…

– પરાગ રતનપરા