આ ટેગ સાથે 1089 લેખ · પાનું ૩ / ૨૨
પપ્પાઓ રડતા નથી. દીકરીની વિદાય વખતે
ગઈ કાલે સાંજે સાત વાગ્યે
નિશાળમાં મારી પાસે
યુદ્ધ પૂરું થયું એને વીસ વર્ષ થયાં.
સાંજે સાત વાગ્યે ચાર રસ્તા પર
નિશાળની છેલ્લી બેન્ચ પર
ગામમાં સૌ કાનજીને
મારી દીકરીએ ડ્રૉઇંગ બુકમાં
વર્ષો પછી શેરીમાં સાદ પડ્યો:
ગામના જૂના કૂવામાં છોકરાં
આઈસીયુની કાચની બારી પાછળ
દાદાનો જૂનો શબ્દકોશ
ગામને છેવાડે એક ઘર છે,
ત્યાં આજે પાર્કિંગ છે.
મારા બૉસનો પડછાયો
કૃપા વરસાદ જેવી નથી હોતી —
એકડે એક — ઘરમાં એક ફોન હતો,
હે ઈશ્વર, તેં પૃથ્વી ગોળ બનાવી,
મિત્રો મળે છે ત્યારે હું
મારી પાસે બંગલો નથી, પણ ઝૂંપડીના છાપરામાં
ઘરડાઘરના બગીચામાં ધૂળેટીની સવારે
અરીસો રોજ સવારે મારો ચહેરો બતાવે છે —
હવા ખડકની છાતી પર
દ્વારકાના સોનેરી મહેલમાં મધરાતે
માને હવે ટપાલીની રાહ નથી.
મિત્ર છત્રી નથી
મારા થેલામાં એક કાણું છે.
ચાની કીટલી પર સવારે સાત વાગે
ફૂટપાથ પર ભરબપોરે
બોગદામાં ટ્રેન પ્રવેશે
એણે મને અનફૉલો કર્યો,
લગ્નની આગલી રાતે મા
દાદાએ ખેતરના શેઢે
બા હવે વાર્તા ભૂલી ગઈ છે.
ચાલ, હવે કોઈ ઉપાય નથી,
વરસાદ પડે ત્યારે
મારી પાસે એક જ કટોરી છે,
ગલીને નાકે એક રફૂગર બેસે છે.
કાનાએ પ્રેમ કર્યો — એવું સૌ કહે છે.
જ્યોતિષીએ મજૂરનો હાથ જોયો
વસંત આવી. કોઈ જાહેરાત નહીં,
પ્રેમ બાળકની જેમ હઠ પકડે છે —
ત્રીસ વરસે એ સ્ટેશન પર મળી.
પહેલી વાર સાયરન વાગી ત્યારે આખું નગર
સ્લેટ પર મેં તારું નામ લખ્યું
નવા મૉલનાં પગથિયાં આરસનાં છે —
જોઈએ છે: એક શ્રોતા.
સવારે મારો પડછાયો
દાદાજી હવે બાળક થઈ ગયા છે.
ગાંધીજીનાં ચશ્માં હવે બહુ જગ્યાએ દેખાય છે —