આ ટેગ સાથે 526 લેખ · પાનું ૪ / ૧૧
નવી ગાડી, નવું ઘર ને, ચળકતી કાર હપ્તે છે, હવે તો મોલમાં મળતો ગુલાબી પ્યાર હપ્તે છે.
તમારી જ તસવીર નોટે ગમે, બાપુ, ચડે હાર, નેતા બધા ત્યાં નમે, બાપુ.
ગળે માળા, તિલક માથે, હકીકતમાં મદારી છે, ભજનમાં ભક્તને ડોલાવતો, અંદર શિકારી છે.
શહેરની ફાઇવસ્ટાર હોટેલમાં બે હજારની પ્લેટ,
શેર પૂરો પણ થયો ના, ત્યાં જ ખાલી વાહ વાહ, મંચ પર નેતા પધાર્યા, ખૂબ તાલી વાહ વાહ.
આ ઘરનું મહાભારત, ભાઈ, ચાલે બારે માસ, કૃષ્ણ વિનાનું કુરુક્ષેત્ર, ને વકીલોનો રાસ!
સત્ય ચપટી, ને મસાલો મણ ભરીને વાતમાં, ચોતરે ચાખી અને ફેલાઈ આખી નાતમાં;
શેર સમજાયો નથી, પણ જોરથી તાળી પડે, ને સભા પૂરી થતાં તો ભોજની થાળી પડે.
આ તે કેવી સવાર, જેમાં કૂકડો નહીં, એલાર્મ જાગે? સૂરજ પણ સિગ્નલ પર ઊભો, હૉર્ન વગાડી માગે!
લાઇક ગણજે, દોસ્ત ન ગણજે, ફૉલોઅર ગણજે ભાઈ, માની સાથે સેલ્ફી લેજે, પછી ભલે ને જુદાઈ!
આસને બેસી ગયો તો એ જરી ઊંચો થયો, આસનેથી ઊઠતાં એ એટલો નીચો થયો;
સાંજે સાત વાગ્યે ચાર રસ્તા પર
માતૃભાષા બોલવામાં આજ સૌને ભૂલ છે, ને ખરું-ખોટું ભલે હો, ઇંગ્લિશે જો, કૂલ છે!
મારા બૉસનો પડછાયો
એકડે એક — ઘરમાં એક ફોન હતો,
રોજ પ્રાતઃ પાંચ વાગે જાગવાનું કાલથી, ફાફડા ને ઢોકળાંથી ભાગવાનું કાલથી.
ભાઈ, ભગત થયા રે ભારે, ટીલાં તાણ્યાં ચાર, અંદર કપટનો કોઠાર, ને બ્હાર ભજનનો ભાર!
માતૃભાષા સૌ વિસારી સાવ ઈઝી થઈ ગયા, ‘હાય’, ‘ઓકે’, ‘કૂલ’ બોલી ખૂબ ક્રેઝી થઈ ગયા.
વાઈફાઈ વિના નહીં ફાવે, ભાઈ, વાઈફાઈ વિના નહીં ફાવે, ખાવાનું ભલે મોડું આવે, નેટ જો મોડું ન આવે!
એક ચકલી છીંક ખાતી, લાખ વાતો ગામમાં, કોણ કોનો છે સગો, ને કેમ નાતો? ગામમાં.
ચાની કીટલી પર સવારે સાત વાગે
હાડકાં ખખડી ગયાં, બસ ઝાટકા રસ્તા ઉપર, ચંદ્રની ધરતી મળી, શા ચાંદલા રસ્તા ઉપર!
કોઈ ના આવ્યું કદી, તે આવશે મર્યા પછી, રોટલો જેને ન મળ્યો, ભાવશે મર્યા પછી.
ભાષણો લાંબાં ભલે, પણ જાન ક્યાં છે શબ્દમાં? રોજ ગોખે સૌ સુવાક્યો, ભાન ક્યાં છે શબ્દમાં?
આશિષો નાની પડી, ને ખર્ચ મોટો લગ્નમાં, સાત ફેરા ગૌણ છે, ને મુખ્ય ફોટો લગ્નમાં.
જોઈએ છે: એક શ્રોતા.
ફ્લેટ, ગાડી, ફોન — હપ્તા પર ટકેલી શાન છે, ઊગતે મહિને જ આવે બેંકનું ફરમાન છે.
ભૂખને ‘ઉપવાસ’ નામે વેચવાનું કામ છે, ને ગરીબીનું અહીં તો ‘સાદગી’ શું નામ છે!
ગાલ ગોરા, આંખ મોટી, વાહ! શી તસવીર છે! આયનો બોલ્યો: ‘અરે, આ કોઈ બીજો પીર છે!’
ફેસબુક પર મિત્ર મારા આમ પાંચ હજાર છે, ને ચિતાએ માંડ આવ્યા ગામના બસ ચાર છે.
મંચ પરથી ગાજતો નેતા જ મોટો ઢોલ છે, જેમ ગાજે જોરમાં, એવી જ ભીતર પોલ છે.
હાથમાં ડિગ્રી, ગળામાં ટાઈ, ને એ પાસ છે, નોકરીમાં ‘ઓળખાણે’ જે ગયો, તે ખાસ છે.
રમકડું બનાવ્યું, રમાડી જુઓ, પછી એ જ સૌને નચાવે જુઓ;
ખાદી ભંડારના એ.સી. શો-રૂમમાં
સાવ સીધી વાતમાં પણ ગૂંચ નાખે છે બધા, ને ઉકેલી આપવાના દામ રાખે છે બધા;
ભરબજારે લૂંટ થઈ ને આ નગર પણ ચૂપ છે, ન્યાયનો ઘંટ જ નહીં, આખી સદર પણ ચૂપ છે.
દિવસભર તમાશા સમાચારમાં, પછી બસ હતાશા સમાચારમાં.
મંત્રીજીનું ઝભ્ભું સફેદ છે.
અન્યના દોષો ગણે એ સૂક્ષ્મદર્શી કાચથી, જાત જોતાં, આંખ મીંચી, ભાગતો એ આંચથી;
સવારે ઊઠીને સૌથી પહેલાં
કોઈને રોટી મળી ના, કોઈને ખાવું નડે, એકને છત પણ નથી, ને અન્યને ત્રણ ઘર જડે;
શ્રાવણે શિવલિંગ પર તો દૂધની ધારા વહે, બારણે ભૂખ્યું ય બાળક ભૂખની પીડા સહે;
સરળ સીધા રહો તો, લોક કાપી ખાય છે તમને, બનો વાંકા જરા, ખુરશી સદા સોંપાય છે તમને;
ભાઈ ભાભી પાસ બેઠાં, તોય વાતો ફોનમાં, આંખ સામે માણસો, ને સર્વ નાતો ફોનમાં.
કોર્ટની દીવાલ પાછળ કાયદો વેચાય છે, ચૂંટણીના મંચ પરથી વાયદો વેચાય છે.
જાન ઊભી, ઢોલ વાગે, બારણે સેલ્ફી લઉં, દેવ સામે હાથ જોડું, દેવળે સેલ્ફી લઉં.
બાબાજી હિમાલયની ગુફામાં
નેતાજી બેઠા ઉપવાસે, મંડપ મોટો તાણ્યો રે, આગળ ખાલી પ્યાલો જળનો, પાછળ થાળ મંગાવ્યો રે.
ગામમાં સૌ કહે છે: ‘રમણભાઈનો દીકરો તો સેટલ થઈ ગયો!’
માગણીઓ સાંભળીને થરથરે ભગવાન પણ, લાંચ આપી ભક્ત જાણે છેતરે ભગવાન પણ!