કુલ ૨૦૨૨ લેખ · પાનું ૪૧ / ૪૧
તાજ, તખ્તો, ખડ્ગ, સઘળું અંત જોયું રાખમાં, જે અહમનું પોટલું સૌ રોજ ઢોયું રાખમાં.
આ નગરમાં ઘર મળે, ને લાગણી ભાડે મળે, ઘોડિયાઘરમાં હવે તો ઓઢણી ભાડે મળે.
અમારાય ગામે કિનારો હતો ને? ઘડૂલા ભરે એ નજારો હતો ને?
આજ આ વરસાદ મારા આંગણાને ભીંજવે, ઝૂંપડીમાં એક જૂના ઓઢણાને ભીંજવે.
ઘણું સાફસૂફી બહાને જડે છે, અમારું જ બચપણ ખજાને જડે છે.
આપણે સંબંધ સૌ રાખ્યા નિભાવી દૂરથી, જન્મદિન પર કેક પણ સ્ક્રીને જલાવી દૂરથી.
હવે દર્દના સૌ રિવાજો કહું શું? સતત ભીતરે જે અવાજો, કહું શું?
રાતભર આખી પ્રજા આ ઊંઘ ત્યાગી નેટ પર, તોય ના સંવેદનાની જ્યોત જાગી નેટ પર.
‘મોહ છોડો’ આ કથીને દાન માગે આશ્રમે, ત્યાગના ઉપદેશ સાથે ભાવ લાગે આશ્રમે.
સવારે વહેલા જગાડે પિતાજી, પછી હાથ ઝાલી રમાડે પિતાજી.
સદા સૂર્ય જેવા ઉજાસો તને હો, ગુલાબી, સુકોમળ સુવાસો તને હો.
તીર્થમાં શોધ્યો સદા જે, એ જ આવ્યો અંદરે, બ્હાર સૂકો બાગ જોયો, છોડ વાવ્યો અંદરે.
ગ્રહો ને રાશિની મોટી કરે છે વાત જોષીજી, છતાં પોતે ગયા ભૂલી સ્વયંની જાત જોષીજી.
ભીડ આખી દર્શનોની મોજ માણે મંદિરે, બ્હાર બેઠો ઈશ ભૂખ્યો, કોણ જાણે મંદિરે?
કાચ જેવું દિલ ન જાણે સાવ ક્યારે તૂટતું, ના ધડાકો, ના અવાજો, ચૂપ જ્યારે તૂટતું.
ઉદાસીએ અમારે ઘર સફેદીની ધરી ચાદર, ન ડાઘો કો', ન સળ એકે, નિરાળી ને ખરી ચાદર.
રોજ ઊઠી સૌ પ્રથમ વંદું નમીને, મા, તને, સાંજનો દીવો ય પ્હેલો હું ધરીને, મા, તને.
ઘણાં વર્ષો પછી, આજે ય ઝૂલે ગીત આંખોમાં, તને જોયા પછીની એ જ પ્હેલી પ્રીત આંખોમાં.
ચલણની નોટ પર છાપ્યું તમારું નામ, ગાંધીજી, અને એ નોટથી થાતાં ગલત સૌ કામ ગાંધીજી.
ઘરે સો જણાં, પણ અમારું સગું ક્યાં? મળે ‘હાય’ સૌને, તમારું સગું ક્યાં?
હાથ જોડી કોઈ સામે ભોંય જોવું ના પડે, આબરૂને કાજ છાનું ક્યાંય રોવું ના પડે.
આ હજારો ગીત-ગઝલો, એક ક્યારી, મ્હેક છે, ફૂલ મારાં, પણ ખરેખર પ્રીત તારી મ્હેક છે.