આ ટેગ સાથે 555 લેખ · પાનું ૬ / ૧૨
લોકો કહે છે કે પસંદગી એટલે શું? એ કહે આ લે કે પેલું લે, લાલ કે વાદળી, ડાબે જા કે જમણે, ચા કે કોફી, અને આપણે માનીએ છીએ કે આ જ સ્વતંત્રતા છે પણ ના ના ના એ તો બજારમાં ફરવા જેવું છે કે ભાઈ આ શાક લઉં કે પેલું અને મન વિચારે કે જો હું પસંદ કરું…
ઘબરાઈ ગયા આટલા અમે પોતાથી ભાગ્યા તો ટકરાઈ ગયા પોતાથી મોત તો સાદી જ રાખી'તી અમે રડનારા આવી ગયા પોતાથી સાથ પોતાનો વધુ કઠણ હતો બે દિ'માં કંટાળી ગયા પોતાથી તમે દુનિયા સાથે દોસ્તી રાખજો અમે તો કામ ચલાવી ગયા પોતાથી અરીસો જોયો તો અજાણ્યો લાગ્યો…
Line 09: → હાડકાંનો પૂળ કે આળો રગ કાકડ (Something about bones, bundle, lazy/slow...) Line 10: → ૪. ચિત્ત માં જીવા લઈ સ્થૂલ પદાર્થ ઑફિસ (Something about chitta, gross matter, office) Line 11: → ચિત્તનો ખર્ચ - લગન કાર્ય (Chitta's expenditure…
# **પેરાસિટામોલનો પેચીદો: જ્યારે તમારા માથાના દુખાવાને ચાઈનીઝ વિઝાની જરૂર પડે** --- **✍️ પરાગ રતનપરા** --- પ્રિય વાચકમિત્રો, આજે હું તમને એક એવી વાર્તા કહેવા માંગુ છું જે સાંભળીને તમને હસવું આવશે, રડવું આવશે, અને પછી માથું દુખશે.
**— પરાગ રતનપરા** --- ## જેમ્સ જોયસની શૈલીમાં ગુજરાતી નિબંધ અંધારું... શાહી જેવું... ટપકતું... મગજની અંદર... બહાર... સર્વત્ર... આ શું છે ભાઈ? શાહી? ના ના, અંધારું! પણ અંધારામાં શાહી ક્યાંથી? કે શાહીમાં અંધારું? ઓહો... ગોળ ગોળ ફરે છે વિચાર..
**— પરાગ રતનપરા** --- ## જેમ્સ જોયસની શૈલીમાં ગુજરાતી નિબંધ અંધારું... શાહી જેવું... ટપકતું... મગજની અંદર... બહાર... સર્વત્ર... આ શું છે ભાઈ? શાહી? ના ના, અંધારું! પણ અંધારામાં શાહી ક્યાંથી? કે શાહીમાં અંધારું? ઓહો... ગોળ ગોળ ફરે છે વિચાર..
રસોડાનો રાજા છે આદુ, તીખો ને તેજ એનો સ્વાદુ, ચામાં પડે તો જાન આવે, શરદી ભગાવે, ગરમી લાવે। માટીમાંથી નીકળે મૂળિયું, દેખાવે સાવ સામાન્ય, ગુલિયું, પણ અંદર છે તાકાત ભારી, દાદીમાનો ઉપાય પ્યારી।
મેલાં ચીંથરાંમાં છુપાયેલો, કોઈ હીરો ચમકે અંદર, દુનિયા જુએ તો ધૂળ જ દેખે, પણ અંતરમાં જ્યોત છે સુંદર। ફાટેલ ખોળિયામાં રહે છે આત્મા, જેની ચમક ન જાણે કોઈ, માટીના ઘરમાં મોતી ઊગે, પણ પારખું કરે ના કોઈ।
**કોણ છે આ માણસ?** કોણ છે આ માણસ, જે ખેતરમાં ઊભો રહે, ને મનમાં ફિલોસોફીના દરિયા વહે? હાથમાં હળ છે, હૈયામાં હરિ છે, થાણે વિદ્યાપીઠની એ અનોખી પરી છે! --- **ડાયરાનો જાદુગર** ડાયરામાં બેસે ત્યારે શું થાય? સાયકોલોજી ને ભજન બેય ગવાય!
This is a beautiful request that combines Eastern philosophy with modern science in a mystical, occult style. Let me create an evocative Gujarati poem that weaves these concepts together.
લંબ શરીર થી ભ્રૂણ માય મીથુન ક્રિયાથી આ શરીર મીય્યુ ને ભટ રચ્યા શરીરમાં યમ મત્તલકી સાધા મોત આથ(?) કોનરસમાં બાલય ની ક્રિયાઓ લખ જશે. ગલોય કીય શહ યાં લાગશે/આત્મા ભાવણ થાના લજ્જ (રજસલાવ) સૂક્ષ્મ કામ(?
# **ભારતનો ગાયબ મધ્યમવર્ગ: જ્યાં સંસ્કાર જ નથી, ત્યાં સમૃદ્ધિ ક્યાંથી આવે?** --- **✍️ પરાગ રતનપરા** --- દોસ્તો, આજે એક ગંભીર વિષય પર વાત કરવી છે. પણ ચિંતા ના કરો, હું ચેતન ભગત સ્ટાઈલમાં લખીશ, એટલે boring નહીં લાગે.
--- ## ॐ અવરણોનો અગ્નિ ॐ --- **પ્રથમ આવરણ: અન્નમય કોષ** માટીમાંથી ઊઠ્યો હું, માટીમાં ઓગળીશ, અન્નનો દેહ આ — ભ્રમણાનો પ્રથમ પડદો, કોટિ કોટિ જીવકોષો — નાના નાના બ્રહ્માંડો મારી ચામડી નીચે, મિટોકોન્ડ્રિયાના અગ્નિમાં બળે છે સૂર્ય, ન્યુક્લિયસમાં…
### ॐ ચેતનાની ધારા ॐ --- સવારે આંખ ખૂલી ને પહેલો વિચાર આવ્યો કે હું કોણ છું કોણ છું કોણ છું પડઘો પડઘો પડઘો જેમ કૂવામાં પથ્થર પડે ને ગોળ ગોળ ગોળ વર્તુળો બને તેમ આ પ્રશ્ન મારા મગજના ચેતાકોષોમાં ફેલાય છે સંધિસ્થાનથી સંધિસ્થાન વિદ્યુત ચમકારો…
**પરાગ રતનપરા** --- મિત્રો, આજે હું તમને એક વાત કહેવા માંગુ છું. એક એવી વાત જે કોઈ સુનવા નથી માંગતું. કેમ કે સાચી વાત હંમેશા કડવી હોય છે. બે મોટા વિદ્વાનો - ઇકોનોમિસ્ટ ડૉ. અરવિંદ સુબ્રમણિયન અને પોલિટિકલ સાયન્ટિસ્ટ ડૉ.
### 🔱 પ્રથમ બિંદુ (૪૧૧) - પંચવિષયનું રહસ્ય **"જીવ પાંચવિષય ભોગવ્યા વગર રહી શકતો નથી"** આ વાત સમજવા માટે જીવના સ્થૂળ-સૂક્ષ્મ-કારણ શરીરનું ગૂઢ રહસ્ય જાણવું પડે.
# ગુજરાતી શીર્ષક: "AI ૨૦૨૬: જ્યારે મશીનો વિચારવા લાગ્યા અને માણસો સૂવા લાગ્યા" --- **લેખક: પરાગ રતનપરા** --- ભાઈઓ અને બહેનો, નમસ્તે!
**પરાગ રતનપરા** --- હા હા ને ના ના વચ્ચે કેટલું અંતર છે યાદ કરો ત્યારે તમે શું જોયું હતું ખરેખર જોયું હતું કે જોયાની ભ્રાંતિ રચી લીધી મગજે પોતાની રીતે એક ટુકડો અહીંથી એક ત્યાંથી ને બનાવી દીધો આખો મહેલ જેમ બાળક રેતીનો કિલ્લો બનાવે ને માને…
**પરાગ રતનપરા** --- હા હા ને ના ના વચ્ચે કેટલું અંતર છે યાદ કરો ત્યારે તમે શું જોયું હતું ખરેખર જોયું હતું કે જોયાની ભ્રાંતિ રચી લીધી મગજે પોતાની રીતે એક ટુકડો અહીંથી એક ત્યાંથી ને બનાવી દીધો આખો મહેલ જેમ બાળક રેતીનો કિલ્લો બનાવે ને માને…
એક માણસ ટેબલ પર બેઠો છે. તેની સામે બિલ પડ્યું છે. તે જોઈ રહ્યો છે. કંઈ બોલતો નથી. પણ તેના ચહેરા પર—જો તમે ધ્યાનથી જુઓ—એક સૂક્ષ્મ ખેંચાણ છે. જડબામાં. આંખોની કિનારીએ. આટલું જ જોઈતું હતું.
**— પરાગ રતનપરા** --- મારા વ્હાલા મિત્રો, આજે હું તમને એક વાર્તા કહેવા માંગુ છું. પણ આ કોઈ પ્રેમકથા નથી. આ તો એ વાર્તા છે કે કેવી રીતે આખી દુનિયાએ પોતાને જ ઉલ્લુ બનાવ્યા.
રાજેન્દ્ર શુક્લની કવિતાનો અભ્યાસ કરીને એમની આધ્યાત્મિક ગહનતા, પ્રકૃતિ-પ્રતીકો, અને વિરોધાભાસી અભિવ્યક્તિની શૈલીમાં ૨૫ નવા શેર રચ્યા છે: --- **૧.** અલખનો દીવો જલે છે ભીતરે સળગ્યા વિના, અંધારું ઓઢીને અજવાળું બેઠું જાગતું. **૨.
**✍️ લેખક: પરાગ રતનપારા** --- ભાઈઓ અને બહેનો, આજે હું તમને એક વાર્તા કહેવા માંગુ છું. આ વાર્તા બે પાડોશીઓની છે.
શૂન્ય પાલનપુરી અને અન્ય કવિઓની શૈલીમાં રચિત: --- **જીવન અને ખુમારી:** ૧. હાર માની લેવી એ તો આદત નથી મારી, ઠોકરોમાંથી જ શીખી છે ચાલવાની કારી. ૨. તોફાનો સામે ઝૂકવું એ રીત નથી મારી, દીવો બનીને બળવું એ પ્રીત છે અમારી. ૩.
કોઈ મારી આંખમાં તરતું હશે મૂળ રચના: ગોવિંદ ગઢવી | વિસ્તાર: પરાગ રતનપરા કોઈ મારી આંખમાં તરતું હશે કોઈ મારા શબ્દમાં રમતું હશે હું અમસ્તો સ્વપ્નથી ઘેરાઉં ના કોઈ નક્કી જાગરણ કરતું હશે મૌન મારું આટલું ગહેરું નથી કોઈ એમાં ડૂબકી મારતું હશે હું…
સ્ક્રીનની ભૂરી રોશનીમાં ડૂબ્યો, આંખો સૂકી, રૂહ તરસી માણસ પોતાના જ મોબાઈલમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે લાઈકની ભીખ, કમેન્ટનો નશો, ફૉલોઅર્સની ગણતરી રાત-દિ' બિચારો વર્ચ્યુઅલ પ્રોફાઈલમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે સવારે મીટિંગ, સાંજે ડેડલાઈન,…
સ્ક્રીનની ભૂરી રોશનીમાં ડૂબ્યો, આંખો સૂકી, રૂહ તરસી પરાગ, માણસ મોબાઈલમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે લાઈકની ભીખ, કમેન્ટનો નશો, ફૉલોઅર્સની ગણતરી રાત-દિ' પરાગ, બિચારો પ્રોફાઈલમાંથી બહાર નીકળવું ભૂલી ગયો છે સવારે મીટિંગ, સાંજે ડેડલાઈન, રાતે…
તું વાતે વાતે શબ્દના ભારા ન મોકલાવ તારા વિશેના અમને દિલાસા ન મોકલાવ મંઝિલ તો ઝાંઝવાનું બીજું રૂપ છે અહીં તું એને શોધવા વધુ રસ્તા ન મોકલાવ જે આંખમાં રહેતો હતો ચહેરો કોઈનો વેરાન એવી આંખમાં સપના ન મોકલાવ આકાશ લઈને ચાંદ તો ડૂબી ગયો, હવે અવકાશ…
તિમિર પથરાય છે તો રોશનીનું મૌન બોલે છે, મરણ આવે છે ત્યારે જિંદગીનું મૌન બોલે છે. મિલનની એ ક્ષણોને વર્ણવી શકતો નથી જ્યારે, શરમભારે ઢળેલી આંખડીનું મૌન બોલે છે. વસંતો કાન દઇને સાંભળે છે ધ્યાનથી એને, સવારે બાગમાં જ્યારે કળીનું મૌન બોલે છે.
**— પરાગ રતનપરા** --- ## ૧. તું શરીર નથી, તું યુદ્ધભૂમિ છે અને હું વિચારું છું કે હું કોણ છું અને શું છું અને આ ચામડીની નીચે શું ચાલે છે સતત રાત દિવસ જાગતું ઊંઘતું લડતું મરતું ફરી જન્મતું... તું એક નથી.
*— પરાગ રતનપારા* --- જો દરેક ક્ષણ સદૈવ સહઅસ્તિત્વમાં છે, તો શું છે જે આપણને આ ક્ષણમાં હોવાનો અનુભવ કરાવે છે, આ પ્રશ્ન પૂછતાં જ મન એક એવા ભુલભુલામણીમાં પ્રવેશે છે જ્યાં દરેક વળાંક પર એક નવો પ્રશ્ન ઊભો છે અને દરેક પ્રશ્નની પાછળ એક બીજો વળાંક…
"કાબુમાં રાખો આમના તાકો આંખોને કેમ આવી છે પાખો" This seems to be about controlling someone's gaze/eyes, with imagery of wings (પાખો). The line suggests "Keep control of these gazing eyes, how have they grown wings?
## **ગઝલ** **શું ખબર'તી તને, આમ હું શણગારીશ, જગ જોશે મને, હું તને ન નિહાળીશ।** જીવન-મરણ, મિલન-વિરહ બધું એકસાથે, એક રાતમાં કેટલા દીવડા પ્રગટાવીશ। ઊછર્યો છું અંધારામાં આજ લગી હું, તેજ તડકાને હવે ક્યાંથી પારખીશ।
Let me rewrite this ghazal using pure Gujarati vocabulary:તમારી વાત સાચી છે। હવે હું શુદ્ધ ગુજરાતી શબ્દોમાં આધ્યાત્મિક ગઝલ લખું છું: --- ## ગઝલ **હવે આ ધોરણ સંન્યાસનું છે** **કોણ કેટલો મોટો દંભી છે** અમે પ્રગટાવી જ્યોત આત્માની હવે ભ્રમણાની…
**- પરાગ રતનપારા** --- મારા એક મિત્ર છે. રોજ સવારે ચા પીવે. ચા પીતાં પીતાં અચાનક બોલ્યા: "યાર, મને અત્યારે મારી નાનીની યાદ આવી." મેં પૂછ્યું: "કેમ? ચા અને નાની વચ્ચે શું સંબંધ?" એ બોલ્યા: "આ ચા જોઈને મને ઈલાયચી યાદ આવી.
**પ્રિય વાચક મિત્રો,** આજે હું તમને એક એવી વાત કહેવા જઈ રહ્યો છું જે સાંભળીને તમે કદાચ પહેલાં તમારા પેટ તરફ જુઓ, પછી ફ્રિજ તરફ, અને પછી થોડી ગિલ્ટ અનુભવો. પણ ચિંતા ન કરો — મેં પણ એ જ કર્યું.
દિનરાત વધતો જાય છે વિસ્તાર શબ્દનો, પણ ઘટતો જાય છે ભીતર અર્થનો ઉજાસ. ફાવી ગયો બધાયને વ્યાપાર શબ્દનો, પણ ખોવાઈ ગયો ક્યાંક હૃદયનો અહેસાસ. બોલે છે બધા, સાંભળે કોઈ નહીં, શબ્દોની ભીડમાં મૌનનો દુકાળ.
The original couplet: આ ખાલી ખિસ્સાને ખંખેરતાં ઘણું નીકળ્યું સિલક સફરની, અનુભવનું રોકડું નીકળ્યું Translation: When I shook these empty pockets, much came out - the balance of journeys, the cash of experiences emerged.
કોઈ હસી ગયો અને કોઈ રડી ગયો, કોઈ પડી ગયો અને કોઈ ચડી ગયો, કોઈ રંગમંચ પર રાજા થઈ બેઠો, કોઈ ભિખારીનો વેશ ધરી રહ્યો. કોઈએ પ્રેમનું ગીત ગાયું મીઠું, કોઈનું હૈયું વિરહમાં બળી ગયું, કોઈએ દોસ્તીનો હાથ લંબાવ્યો, કોઈએ ખંજર પીઠમાં ભોંકી દીધું.
"દર્દ ઊંડાણમાં, ઉપચાર ઉપરછલ્લા છે યત્ન ચાલે જે લગતાર ઉપરછલ્લા છે" Translation: "The pain is deep within, the remedies are superficial The efforts that continue constantly are superficial" This is a profound observation about how our…
કોક દિન ઇદ અને કોક દિન રોજા ઊછળે ને પડે નીચે જિંદગીનાં મોજાં કોક દિન મહેલમાં, કોક દિન ફૂટપાથે ફેરવે છે ચક્ર એનાં કુદરતનાં મોજાં કોક દિન હાથમાં છે ફૂલોની થાળી કોક દિન ચૂભતાં છે કાંટાનાં મોજાં કોક દિન પ્રેમનો વરસાદ વરસે એવો કોક દિન સૂકવે છે…
ન કહો કે "સૌ સચેત છે," એ વાણી અધૂરી છે, કહો કે "ચેતના છે," જેમાં સૃષ્ટિ પૂરી છે। આ દેખાવું-અદૃશ્ય થવું, બસ લીલા એની, જેમ ધુમ્મસમાં સૂર્ય, પ્રકટ ને ગુપ્ત એની। મન તો લહેર છે, સાગર પર ઊઠતી ને પડતી, આવે ને જાય ક્ષણમાં, ભ્રમણામાં રહી અટકતી।
મૂંગા હોઠ છે, ઝૂકી છે પાંપણો, દિલમાં લાગણી કંઈ નવી નવી છે, હજી અજાણ છે આ મળવાનું, હજી આ ચાહતની રસમ નવી નવી છે। હજી તો ઊંઘ ક્યાં આવે છે આંખમાં, હજી તો શ્વાસમાં તારું જ નામ છે, હજી તો ધબકશે છાતી વધારે — હજી આ બેચેની રાતની નવી નવી છે।
### (રાજેન્દ્ર શુક્લની શૈલીમાં) --- મૌન છે ઓષ્ઠ, ઢળી છે દૃષ્ટિ — ભીતર કોઈ ઋતુ નવી નવી છે, હજી તો સ્પર્શ થયો છે શબ્દને — આ અર્થની ગતિ નવી નવી છે।
# **ગુજરાતી શીર્ષક:** "પાંચ વસ્તુઓ જે તમારા પડોશીના છોકરાને ખબર છે અને તમે રીલ્સ જોઈ રહ્યા છો" **લેખક: પરાગ રતનપરા** --- ભાઈ, સાંભળો. મને તમારી સાથે એક વાત કરવી છે. પણ પહેલા મારે તમને કહેવું છે કે આ વાત તમને ગમશે નહીં.
# **ગુજરાતી શીર્ષક:** "ધ ગ્રેટ ઇન્ડિયન ઘૂંટણ ટ્રેજેડી: એક યુઝર્સ મેન્યુઅલ" --- **લેખક: પરાગ રતનપરા** --- દોસ્તો, આજે હું તમને એક એવી વસ્તુ વિશે કહેવા માગું છું જે આપણા દેશમાં diabetes અને heart attack જેટલી જ પોપ્યુલર થઈ ગઈ છે - **ઘૂંટણ…
Now I'm composing the Gujarati version, working through the poetic structure and ensuring it captures the same emotional depth and metaphorical resonance as the original while honoring Gujarati literary conventions.
ગમની રેલમાં દીવાન આખું રહી ગયું ખોટું — મજમૂન ખોટું, રદીફ ખોટું, કાફિયા ખોટું. જેમ વાવનો કડિયો ધ્રૂજતે હાથે કોતરે ને પગથિયું ઊતરે ક્યાંક — પાણી તરફ નહીં, ખોટું. વિરહમાં એક-એક ઘડી સો-સો વરસની હતી, બે-યાર, મહિના-વરસનો હિસાબ આખો ખોટું.
પુરુષોના ડોકો પર પ્રણય ગીત ગવાઈ, પ્રસંગો ની પંખીઓનાં સ્વકેતનથી લાગમયું. દાયાનું કીટપતંગો ગુરુઓની અવે ટુંકડી એબી, મુદ્દાવના ટકી ટકીનાં માણે મુરખ જોવનું કરમાયુ.
# ગઝલ **તબીબો પાસેથી હું નીકળ્યો દિલની દવા લઈ ને,** **જગત સામે જ ઊભું હતું દર્દો નવા લઈ ને.** ગલીમાં એક ચિરાગ બુઝાયો તો શું થયું, પારાગ, ઊગ્યો ચાંદ હતો આભમાં રોશન ફિઝા લઈ ને.