તબીબો પાસેથી હું નીકળ્યો

# ગઝલ

**તબીબો પાસેથી હું નીકળ્યો દિલની દવા લઈ ને,**
**જગત સામે જ ઊભું હતું દર્દો નવા લઈ ને.**

ગલીમાં એક ચિરાગ બુઝાયો તો શું થયું, પારાગ,
ઊગ્યો ચાંદ હતો આભમાં રોશન ફિઝા લઈ ને.

મેં પૂછ્યું કે ખુદા ક્યાં છે, તો દુનિયા હસી પડી,
હતો એ મારી ભીતર જ, નજરનો ભરવા લઈ ને.

મહોબ્બતનો ગુનો કરતાં મને વરસો વીત્યા, પારાગ,
છતાં આવે છે એ રોજ નવો ઈલ્ઝામ સજા લઈ ને.

સમંદર પાર જવાની હતી ઝંખના સદા મુજને,
હું બેઠો રહ્યો કિનારે જ કાગળની નાવ બના લઈ ને.

કહે છે લોક કે પારાગ બહુ સીધો છે દુનિયામાં,
હું ફરતો રહ્યો ભલે ઘા ના દેખાયે, દુઆ લઈ ને.

ખુશીની વાત કરું તો આંખો ભીની થાય, પારાગ,
અજબ છે આ જગત — હસવું પડે ઝખ્મો છુપા લઈ ને.

~ **પારાગ**