દર્દ ઊંડાણમાં, ઉપચાર ઉપરછલ્લા છે

"દર્દ ઊંડાણમાં, ઉપચાર ઉપરછલ્લા છે
યત્ન ચાલે જે લગતાર ઉપરછલ્લા છે"

Translation:
"The pain is deep within, the remedies are superficial
The efforts that continue constantly are superficial"

This is a profound observation about how our suffering is deep-rooted but we often address it with superficial solutions. The poet is commenting on the futility of surface-level attempts to heal deep wounds.

I'll create a longer Gujarati poem (ghazal format would work well) expanding on this theme, maintaining the rhyme scheme with "ઉપરછલ્લા છે" as the radif (refrain), and sign it with "પરાગ" (Parag) as the takhallus (pen name) in the final couplet (maqta).# ઉપરછલ્લા છે

દર્દ ઊંડાણમાં, ઉપચાર ઉપરછલ્લા છે
યત્ન ચાલે જે લગતાર ઉપરછલ્લા છે

ઘાવ છે આત્માના, મલમ દેહના લાગે
આ જગતની દવાઓ તમામ ઉપરછલ્લા છે

સાગરે ડૂબકી મારી, છીપલાં વીણ્યાં
મોતી ઊંડે રહ્યાં, આ શિકાર ઉપરછલ્લા છે

પ્રેમની વાતો થાય છે હોઠો પર રોજ
દિલ સુધી પહોંચે ના, ઉચ્ચાર ઉપરછલ્લા છે

ધ્યાન બેસીએ, મન તો ભટકતું ફરે
આસનો ને મુદ્રાઓ, આચાર ઉપરછલ્લા છે

પુસ્તકોમાં વાંચ્યું જ્ઞાન અપરંપાર
જીવનમાં ઉતર્યું ના, વિચાર ઉપરછલ્લા છે

મંદિરે જઈએ, ઘંટ વગાડીએ ઝાઝા
ભીતરનો દેવ જાગ્યો ના, પુકાર ઉપરછલ્લા છે

આંસુ સુકાય છે, પણ વેદના ક્યાં જાય?
રૂમાલથી લૂછાય જે, એ ભાર ઉપરછલ્લા છે

સંબંધો બાંધ્યા છે શબ્દોના દોરે
તૂટી જાય પળમાં, આ તાર ઉપરછલ્લા છે

ખોદવું હોય તો ઊંડે જવું પડે, 'પરાગ'
સત્ય છે તળિયે, બધા સ્તર ઉપરછલ્લા છે

—**પરાગ**

---

આ ગઝલમાં તમારા મૂળ શેરના ભાવને વિસ્તાર્યો છે—કે કેવી રીતે આપણે જીવનમાં દરેક ક્ષેત્રમાં (પ્રેમ, ધર્મ, જ્ઞાન, સંબંધો, ઉપચાર) સપાટી પર જ રહીએ છીએ, જ્યારે સત્ય અને મૂળ તો ઊંડાણમાં છુપાયેલાં છે.