વસિયતનામું

વકીલે કહ્યું:
‘વસિયતમાં લખો,
કોને શું આપવું છે.’

મેં લખ્યું:
ઘર — દીકરાને.
ખેતર — દીકરીને.
ઘડિયાળ — પૌત્રને,
કેમ કે એને સમયની બહુ ઉતાવળ છે.

પછી કલમ અટકી.

આંગણાનો લીમડો,
સવારે ત્યાં આવતી બે ખિસકોલી,
બારીમાંથી દેખાતો
સાંજનો કેસરિયો ટુકડો,
ને પત્નીનો એ
અડધો રહી ગયેલો ઝઘડો —

આ બધું
કોના નામે કરું?

વકીલ હસ્યો:
‘આ બધું કાયદામાં નથી આવતું.’

મેં કહ્યું:
‘તો પછી
આ જ મારી અંતિમ દલીલ છે —
જે કાયદામાં નથી આવતું,
એ જ જીવવા જેવું હતું.’

– પરાગ રતનપરા