પાદરનો વડ

ગામને પાદર
એક વડ હતો.
દાદા કહેતા — એની ઉંમર
કોઈ ચોપડામાં લખાઈ નથી.

એની વડવાઈએ અમે હીંચકા ખાધા,
એના છાંયડે પંચ બેસતું,
એના થડ પર કોઈએ
તીર વીંધેલું એક હૃદય કોતર્યું હતું —
નામ ભૂંસાઈ ગયાં, તીર હજી હતું.

ગયા વરસે રસ્તો પહોળો થયો.
વડ કપાયો.

હવે ત્યાં બસસ્ટૅન્ડ છે —
પતરાનું છાપરું,
ચાર થાંભલા,
ને ઉપર મોટા અક્ષરે પાટિયું:
‘છાંયડો — સૌજન્ય: ગ્રામ પંચાયત.’

– પરાગ રતનપરા