← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

નિવૃત્તિ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

નિવૃત્તિના બીજે દિવસે
એલાર્મ
રોજની જેમ
સાડા છએ વાગ્યું.

હું ઝબકીને ઊઠ્યો,
બૂટ શોધ્યા,
ટિફિન યાદ આવ્યું —
પછી યાદ આવ્યું
કે હવે
ક્યાંય જવાનું નથી.

એલાર્મ બંધ કર્યું.
પણ એ દિવસે
પહેલી વાર સમજાયું,
કે ચાળીસ વરસ
હું ઑફિસ નહોતો જતો;
એલાર્મ
મને લઈ જતું હતું.

હવે ઘડિયાળ
ખીંટી પર લટકે છે,
ને હું
મારા જ ઘરમાં
મહેમાનની જેમ
ચા પીઉં છું.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખનમેલી ડાળઆગલો લેખ →ડાળ પર