ડુંગર

અમારા ગામની પાછળ
એક ડુંગર હતો.

સવારે
સૂરજ
એની પાછળથી
ડોકિયું કરતો,
ચોમાસે
એના ગળામાં
ઝરણાંનો હાર પડતો,
ને શિયાળે
એ ધુમ્મસની શાલ ઓઢીને
ઘરડા દાદા જેવો
બેસી રહેતો.

પછી
ટ્રક આવ્યા.
પછી
ડાયનામાઇટ.
પછી
ખાણ.

હવે
ગામની પાછળ
એક મોટો ખાડો છે.

સૂરજ
હજી ત્યાંથી જ ઊગે છે,
પણ હવે
એ ડોકિયું નથી કરતો —
સીધો
આંખમાં
વાગે છે.

ને મારો દીકરો
ચિત્રમાં ડુંગર દોરે છે
ત્યારે
પૂછે છે:
‘પપ્પા,
ડુંગરનો રંગ
કેવો હોય?’

– પરાગ રતનપરા