← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

બાપુનો અવાજ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

વહેલી સવારે
બાપુ
ઓસરીમાં બેસી
ગાયત્રી બોલતા.

એમનો અવાજ
ઘરની ભીંતો પર
ચૂનાની જેમ ચડી જતો,
ને આખો દિવસ
ઘર
ધોળું ધોળું લાગતું.

હવે બાપુ નથી.

હું
એમની જ ખુરશીમાં બેસી
એ જ મંત્ર બોલું છું.

મારો અવાજ
ભીંત સુધી પહોંચતો નથી;
અડધે રસ્તે
ગળામાં
અટકી જાય છે.

દીકરો
રસોડામાંથી બોલે છે:
‘પપ્પા, તમે તો
દાદા જેવું જ બોલો છો!’

ત્યારે
મને સમજાય છે —
અવાજ
ભીંત પર નહીં,
લોહીમાં ચડે છે.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખખરોઆગલો લેખ →ફોરમ