યુગલ ગીત

એ: હાલ ને ગોરી, મેળે જઈએ, લઈ દઉં રૂપાનાં ઝાંઝર,
એ: ના રે સાયબા, ઝાંઝર મેલો, લઈ દ્યો ઘરનું છાપર.

એ: આભે ચડી છે ચગડોળ ગોરી, ચાલ, બેસીએ બેઉ,
એ: ચગડોળ કરતાં ચડે છે મોંઘા, સાયબા, બાજરીના ભાવ;
એ: એક દિ’ ભૂલી જા હિસાબ, ભલી, એક દિ’ આપણ રાજા,
એ: રાજા તો પણ લગાન ભરે છે, ઓ મારા ભોળા સાજા!
હાલ ને ગોરી…

એ: ચૂડી લઈ દઉં લીલી-પીળી, ચૂંદડી લઈ દઉં રાતી,
એ: ચૂડી કરતાં વધુ રણકતી, તારી હેતાળ છાતી;
એ: તો શું જોઈએ, બોલ ને ગોરી, આભનો તારો તોડું?
એ: ના રે, ખાલી હાથ ઝાલી, લઈ જા મેળે થોડું…
હાલ ને ગોરી…

પરાગ કહે: આ મેળો તો જીવતર, ચગડોળ જેવા દા’ડા,
કોઈ દિ’ ઊંચે, કોઈ દિ’ નીચે, તોય હસે બે લાડા;
ઝાંઝર ના, છાપર ના, બસ બે હાથ ઝાલી ચાલે —
એનું નામ જ સાચો મેળો…
હાલ ને ગોરી…

– પરાગ રતનપરા