વેણ

બોલતાં પ્હેલાં જરા તો તોળજે શબ્દો બધા,
તીર છૂટ્યું, તે પછી પાછું ફરે છે ક્યાં, ખુદા?
ઘાવ તલવારે પડે, એ રૂઝ પામે આખરે,
વેણના ઘા તો જનમભર ના થતા મનથી વિદા.

– પરાગ રતનપરા