← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ટ્રેન

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ટ્રેનમાંથી ખેતરો ને ગામ સૌ દોડી ગયાં,
કેટલાં સ્ટેશન, ઝરણ ને ઝાડ પણ છોડી ગયાં;
હું ય દોડ્યો આયખાની ટ્રેનમાં વરસો સુધી,
આંખ ખોલી, તો સ્વજન સૌ હાથ ત્યાં જોડી ગયાં.

– પરાગ રતનપરા

મુક્તક
← પહેલો લેખઅડધો ચાંદોઆગલો લેખ →ઊગી ગયાં