સોદો

કબાડીના ઢગલામાં
એક ઘંટ મળ્યો —
કોઈ મંદિરનો,
કાટ ખાધેલો,
લોલક વગરનો.

દુકાનદારે કહ્યું:
‘ભંગારના ભાવે લઈ જાઓ,
કિલોના ચાલીસ.’

મેં તોલાવ્યો:
અઢી કિલો.
સો રૂપિયા.

ઘેર લાવી
ખીંટીએ લટકાવ્યો.
લોલક નથી, એટલે વાગતો નથી.

પણ રોજ સાંજે
જ્યારે બારીમાંથી પવન આવે
ત્યારે એ સહેજ ઝૂલે છે,
ને મને લાગે છે
કે એ
ગણગણે છે —
એ બધી પ્રાર્થનાઓ
જે એની નીચે
કોઈ બોલ્યું હતું.

સો રૂપિયામાં
મેં ઘંટ નહીં,
એક ગામની
સો વર્ષની
શ્રદ્ધા ખરીદી છે.

ને દુકાનદાર
હજી માને છે
કે નફો એણે કર્યો.

– પરાગ રતનપરા