← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

સિગ્નલ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

લાલ લાઇટ.
નેવું સેકન્ડ.

કારના કાચ ઉપર ચડ્યા,
એસી ચાલુ,
ફોનમાં આંગળીઓ.

ને એ જ નેવું સેકન્ડમાં
એક દસ વરસની છોકરી
મોગરાના ગજરા લઈ
આખી હાર ફરી વળે છે —
બારીએ બારીએ ટકોરા,
‘લઈ લો ને, સાહેબ…’

લીલી લાઇટ.
ગાડીઓ સડસડાટ.

છોકરી
ડિવાઇડર પર ઊભી
ગજરા ગણે છે.

નગર કહે છે,
આ નેવું સેકન્ડ
‘વેડફાયેલો સમય’ છે.

એને ખબર નથી,
કોઈનું આખું ઘર
એ નેવું સેકન્ડમાં
ચાલે છે.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખએટલું દેજેઆગલો લેખ →ભુલાયું નહીં