શિયાળાનો તડકો

શિયાળાની બપોરે
દાદીમા
ઓટલે
તડકો ઓઢીને બેઠાં છે.

તડકો
એમના ખોળામાં
બિલાડીની જેમ
ગોળ વળીને સૂતો છે.

ક્યારેક
એ એને પંપાળે છે,
ક્યારેક
એની સાથે
ધીમે ધીમે
વાતો કરે છે —
દાદાની,
પિયરની,
પહેલી દિવાળીની.

સાંજ પડે
તડકો
ઊઠીને
ધીમે પગલે
છાપરા પર ચડી જાય છે.

દાદીમા
સાડલો ખંખેરી
અંદર જાય છે,
ને બોલે છે:
‘કાલે પાછો આવજે, હોં!’

મને લાગે છે
આ ઘરમાં
સૂરજ પણ
દાદીમાનો જ
કોઈ જૂનો ઓળખીતો છે.

– પરાગ રતનપરા