સાંજના

ઓસરીમાં ઊતરે છે રોજ ઓળા સાંજના,
ને ગગનમાંથી વળે છે ઘેર ટોળાં સાંજના.

ધોમ ધખતો સૂર્ય આખર લાલ થઈ ડૂબી ગયો,
સાગરે ઠારે હવે એ આગ-ગોળા સાંજના.

ખેલ પૂરા થાય ત્યારે દોડતો હું ઘર ભણી,
ને પ્રતીક્ષામાં હતા, બાના જ ખોળા સાંજના.

આયનાએ આજ કીધું, ‘તું ય ઢળતો જાય છે’,
વાળમાં ઝળકે હવે એ રંગ ધોળા સાંજના.

આ પરાગે સાંજને પણ ગંધ થઈ ભેટી હતી,
ના કશું માગ્યું, હતા એ ભાવ ભોળા સાંજના.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #સાંજ #એકાંત #બા #ઢળતીઉંમર #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Evening #Solitude #MothersLap #Ageing #ParagRatanpara