સાક્ષી

પચાસ વરસ પહેલાં
આ જ ઓરડામાં
અમે પહેલી વાર ભેટ્યાં હતાં —
ત્યારે
દીવાલ પરની ઘડિયાળ
સાક્ષી હતી.

આજે
તારા હાથ ધ્રૂજે છે,
મારા ઘૂંટણ બોલે છે.
દવાની શીશીઓ વચ્ચે
તું મારા ખભે માથું મૂકે છે.

ઘડિયાળ
હજી ટકટક કરે છે —
એ જ સાક્ષી.

ફરક એટલો જ:
ત્યારે
અમે સમયને ભૂલી ગયાં હતાં;
હવે
સમય અમને ભૂલી ગયો છે,
ને અમે
એને યાદ કરાવતાં નથી.

– પરાગ રતનપરા