સાજન લીમડો

સાજન મારો લીમડો, ભલે કડવો બોલે વાત,
છાંયો એવો શીતળ દે કે ભૂલું ઉનાળો સાત.

બીજી સહિયરોના સાજન તો ગુલાબ જેવા રૂડા,
રોજ ભેટ ને રોજ વખાણ, પણ કાંટા સૌ કૂડા;
મારો તો ઠપકો દેતો, પણ જાગે આખી રાત…
સાજન મારો લીમડો…

તાવ આવે તો ઉકાળો ઘૂંટી પાય એ પરાણે,
‘ચટપટું ના ખા’ કહી કહી, મરચું મારું તાણે;
કડવા એના પાન, પણ એમાં સાજાપણાની જાત…
સાજન મારો લીમડો…

પરાગ કહે: ભાઈ, મીઠાં માણસ ઘણા દગો દે,
કડવો જે સાચું કહે, એ જ ભવનો ભરોસો દે;
ચૈતર મહિને મ્હોરે ત્યારે, મ્હેકે મારી નાત…
સાજન મારો લીમડો…

– પરાગ રતનપરા