સાધુ

સ્ટેશનની બહાર
લીમડા નીચે
એક મોચી બેસે છે.

ન ભગવાં, ન માળા,
ન કોઈ પ્રવચન.

ફાટેલા જોડા લઈ
લોકો આવે —
કોઈ ઇન્ટરવ્યૂ આપવા જતો,
કોઈ દીકરીના લગ્નમાં,
કોઈ સ્મશાને.

એ કોઈને પૂછતો નથી
ક્યાં જાઓ છો.
બસ, ટાંકા લે છે —
એક એક ટાંકે
કોઈની યાત્રા સાંધે છે.

સાંજે
પોતાના જ ફાટેલા ચંપલ
પહેરીને
એ ઘેર જાય છે.

મેં ઘણા મઠ જોયા,
ઘણા સંત.
પણ સંગ કરવા જેવો સાધુ
મેં લીમડા નીચે જોયો છે.

– પરાગ રતનપરા