એકલો

સૌથી દૂર
હું એકલો ફરવા નીકળ્યો.
ન ફોન, ન નકશો, ન કોઈ ઓળખીતું.

પહાડ ચડ્યો,
નદી ઓળંગી,
રણ વટાવ્યું.

ટોચ પર પહોંચીને
મેં મોટેથી બૂમ પાડી:
‘કોઈ છે?’

પડઘો આવ્યો —
મારો જ અવાજ,
થોડો થાકેલો,
થોડો ગભરાયેલો.

ત્યારે સમજાયું,
હું એકલો ફરવા નહોતો આવ્યો.
હું તો
મારી સાથે પહેલી વાર
મળવા આવ્યો હતો,
ને સામે મળેલો માણસ
મને ઓળખતો નહોતો.

– પરાગ રતનપરા