રાખડી

બહેન આ વખતે આવી નહીં.
પરદેશથી
એક કવરમાં રાખડી આવી —
થોડી ચોળાયેલી,
એક મોતી ખરી ગયેલું.

મેં જાતે જ બાંધી,
દાંતથી ગાંઠ વાળીને.

ગાંઠ બરાબર ન વળી,
ઢીલી જ રહી.

ત્યારે ખબર પડી —
ગાંઠ દોરાથી નહીં,
એની આંગળીઓથી વળતી હતી.

– પરાગ રતનપરા