← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

પૂર

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

નદીએ તે રાતે
ગામનાં બધાં ઘર
માપી લીધાં —
કોઈનું ગળા સુધી,
કોઈનું છાપરા સુધી.

સવારે
સરકારી માણસો
ચોપડામાં આંકડા લખતા હતા:
પાણી કેટલા ફૂટ ચડ્યું.

એક સ્ત્રી
લીમડાની ડાળે
ભીની સાડીમાં બેઠી હતી,
ખોળામાં કોરું બાળક.

એને કોઈએ પૂછ્યું નહીં,
પણ સાચો આંકડો
એની પાસે હતો:
પાણી
માના હાથ સુધી ચડ્યું,
બાળક સુધી નહીં.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખમૌન નહીંઆગલો લેખ →તારી ગલી