પૂજારીજી

પૂજારીજી, ઘંટ જરા ધીમો વગાડો,
પ્રભુ મારો ઊંઘે છે, નકામો ન જગાડો!

સવારે પાંચ વાગ્યે શંખ ને ઝાલર,
પછી લાઉડસ્પીકર ગાજે આખો દિ’ ભર;
ધૂપના ધુમાડે પ્રભુ ખાંસી ખાય,
ને ફૂલોના ઢગલે શ્વાસ રૂંધાય;
પ્રભુને ય ઘડીભર ઝૂલે ઝુલાવો,
પ્રભુ મારો ઊંઘે છે, નકામો ન જગાડો!

પેટીમાં રૂપિયા, ને થાળીમાં સોનું,
દર્શનની ટિકિટ, ને ‘વીઆઈપી’નું ભોણું;
લાઇનમાં ઊભો છે ગરીબ ભગત,
એને મળે છે બસ દૂરનું દરશન;
પ્રભુને ય ભીડમાંથી બહાર કઢાવો,
પ્રભુ મારો ઊંઘે છે, નકામો ન જગાડો!

પરાગ કહે, પ્રભુ તો રહે છે ગલીમાં,
ભૂખ્યા છોકરાની એ ખાલી થાળીમાં;
એક રોટલો ધરો, તો ઘંટ પણ વાગે,
એક આંસુ લૂછો, તો આરતી જાગે;
મંદિરનાં બારણાં થોડાં ઉઘાડો,
પ્રભુ મારો બ્હાર છે, એને બોલાવો!

– પરાગ રતનપરા