← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

પ્લાસ્ટિકનાં ફૂલ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ડ્રૉઇંગ રૂમમાં
પ્લાસ્ટિકનાં ગુલાબ છે —
લાલચટક,
ઝાકળનાં ટીપાં પણ ચોંટાડેલાં.

એ કરમાતાં નથી,
ખરતાં નથી,
પાણી માગતાં નથી,
કાંટા વાગતા નથી.

મહેમાનો કહે છે:
‘વાહ! જાણે સાચાં!’

પણ
એક પતંગિયું
બારીમાંથી આવ્યું,
ત્રણ વાર ચક્કર માર્યું,
ને ચૂપચાપ
પાછું વળી ગયું.

ત્યારથી
મને મારા સ્મિત પર પણ
શંકા થાય છે —
એ કરમાતું નથી,
ખરતું નથી,
ને લોકો કહે છે:
‘વાહ! જાણે સાચું!’

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસવ્યંગ
← પહેલો લેખભૂલી ગયોઆગલો લેખ →આંસુ ન આવે તો