પહેલો પ્રશ્ન, છેલ્લો ઉત્તર

બે વર્ષના પૌત્રે
બારીમાંથી ચકલી જોઈ
પહેલો પ્રશ્ન પૂછ્યો:
‘દાદા, એ કેમ ઊડે છે?’

દાદાએ કહ્યું: ‘એની પાંખ છે ને, એટલે.’
‘પાંખ કેમ છે?’
‘ભગવાને આપી, એટલે.’
‘ભગવાને કેમ આપી?’
દાદા હસી પડ્યા.

એ પછી વર્ષો સુધી
દાદા એ પ્રશ્નને
ખિસ્સામાં લઈને ફર્યા —
દવાખાનામાં, બૅન્કમાં,
સ્મશાનની સીડીઓ પર.

છેલ્લી સાંજે
હૉસ્પિટલની બારી પર
એક ચકલી આવી બેઠી.

દાદાએ પૌત્રનો હાથ પકડ્યો
ને ધીમેથી કહ્યું:
‘બેટા, એ ઊડે છે
કારણ કે
એને પાછું આવવું હોય છે.’

ચકલી ઊડી ગઈ.
પ્રશ્નનો જવાબ
ઓરડામાં રહી ગયો.

– પરાગ રતનપરા