પડઘો

મારા બાપુ
મને બૂમ પાડીને બોલાવતા —
‘અલ્યા, ક્યાં મરી ગયો?’
ને હું દોડતો, ધ્રૂજતો.

મેં નક્કી કર્યું હતું,
હું મારા દીકરા સાથે
એવું કદી નહીં બોલું.

ગઈ કાલે સાંજે
દીકરો મોડો આવ્યો.
મારા ગળામાંથી અવાજ નીકળ્યો —
‘અલ્યા, ક્યાં મરી ગયો’તો?’

એ અવાજ મારો નહોતો.
ઓસરીની ભીંતે ટકરાઈને
ત્રીસ વરસ પછી
પાછો આવેલો
પડઘો હતો.

ને એ રાતે
મેં પહેલી વાર
ફોટામાંના બાપુને
માફ કરી દીધા.

– પરાગ રતનપરા