પાંદડે પાંદડે વસંત

પાંદડે પાંદડે પ્રગટી રે વસંતની વાત,
કેસૂડે કેસૂડે ઝળહળી રે ફાગણની ભાત.

આંબે મ્હોર્યા મરવા ને કોયલ ટહુકે ડાળ,
ખેતરને શેઢે ઝૂલે રે સરસવનો પીળો ફાલ;
ભમરો ગુંજે ફૂલે ફૂલે, લઈ મધુરી સોગાત…
પાંદડે પાંદડે…

ગામની ગોરી ગીત ગાય, ને ઢોલ ઢબૂકે સાંજે,
છેલછબીલો ઝાંપે ઊભો, આંખે કેસર આંજે;
વાયરો વ્હાલની ચિઠ્ઠી લાવે, વાંચે આખી રાત…
પાંદડે પાંદડે…

પરાગ કહે: વસંત તો આવે, પણ જે મન ખીલે,
એ જ સાચો ફાગણ, બાકી તારીખ લટકે ખીલે;
હૈયે ફૂલ ઉગાડો, ભાઈ, પછી જુઓ કરામાત…
પાંદડે પાંદડે…

– પરાગ રતનપરા