← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ઊંડે ગયો

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

એક મોતી શોધવા હું સાગરે ઊંડે ગયો,
છીપ ખોલી તો હસીને, ભીતરે ઊંડે ગયો.

કાંઠડે બેઠેલ સૌ મોજાં ગણી ભૂલી ગયા,
એક જે ગાંડો હતો, દરિયા-ઘરે ઊંડે ગયો.

લોક તરતા’તા સપાટી પર, મળી તાળી ઘણી,
અર્થ માટે એકલો હું અક્ષરે ઊંડે ગયો.

કોઈ આવ્યું ના કદી, હું દ્વાર પર ઊભો રહી,
રાહ જોવામાં જ આખો ઉંબરે ઊંડે ગયો.

સૌ ભ્રમર ગુંજ્યા કરે છે પાંખડી પર રાતદિન,
ને પરાગ જ ફૂલના એ અંતરે ઊંડે ગયો.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #ઊંડાણ #મોતી #શબ્દ #પ્રતીક્ષા #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Depth #PearlDiver #MeaningOfWords #Waiting #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખગરબે ઝબૂકે આભઆગલો લેખ →મનડું થયું મોરલો