← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ઓળખે

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ઘર ગલી ભૂલી ગયો, ના કોઈ વાણી ઓળખે,
માત્ર તારા ગામનું, બસ, એક પાણી ઓળખે.

જે સગાં’તાં, એમણે મોં ફેરવી લીધું, અને
આ ગલીનો શ્વાન મારી એ કહાણી ઓળખે.

કૈંક વરસે ગામ આવ્યો, સૌ મને ભૂલી ગયા,
તોય પેલી પાળ સરવરની, ઉજાણી ઓળખે.

આંખ પર પાટા, ફરું હું રોજ ગોળાકારમાં,
દર્દ મારું ગામની બસ એક ઘાણી ઓળખે.

આ પરાગે મ્હેક વેરી રાહ પર ચાલ્યા કરી,
વાયરો ને એક ભમરો એ લહાણી ઓળખે.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #ઓળખ #પ્રેમ #વતન #એકલતા #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Identity #LostInLove #Homecoming #Belonging #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખપી ગયોઆગલો લેખ →આંબલિયો