નીરખું તોય

નીરખું તોય ધરાઉં નહીં રે, ગોરી, નીરખું તોય ધરાઉં નહીં,
છલકાઈ જાઉં હું પ્યાલો થઈને, તોય તારાથી ખાલી થાઉં નહીં.

ચાંદો જુએ તો વાદળ ઓઢે, શરમાઈ જાય તારા,
તારી આંખે અમથું જોઉં, ત્યાં ડૂબે મારા કિનારા;
એક જ ઘૂંટે આખો દરિયો, તોય તરસ્યો જાઉં નહીં…
નીરખું તોય…

વાળ ઉઘાડા, ચાલ મજાની, પાનીએ મેંદી ભાત,
તું હસે તો ફાગણ બેસે, તું રિસાય તો રાત;
તારા મુખને જોયા પછી બીજું કશુંયે ગાઉં નહીં…
નીરખું તોય…

પરાગ કહે: આ રૂપ નથી, આ તો છે ઈશ્વરની કવિતા,
વાંચી વાંચી થાકે નહીં, એવી એની સરિતા;
જનમ જનમ જોયા કરું તો પણ પૂરું પામું નહીં…
નીરખું તોય…

– પરાગ રતનપરા