← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

કોરે મને

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

રોજ રાતે એક પીડા, ત્યાં ફરી કોરે મને,
ના કશું કારણ, છતાં એ તો ખરી કોરે મને.

દીવડો ઓલાઈ ગ્યો, ને રાખ પણ ઠંડી પડી,
તોય ભીતર જે બળે છે, ના ઠરી, કોરે મને.

ઊંઘમાં આવી હસે જે, કોણ છે? જાણું નહીં,
આંસુ થઈ એ પાંપણે આવી તરી કોરે મને.

કાચની ઘડિયાળ, એમાં રેત ઓછી થાય છે,
કણ કણે જે જાય છે, એ પણ સરી કોરે મને.

આ ‘પરાગે’ ફૂલ ઝીલ્યું, મ્હેક ઝીલી, તોય પણ
એક કાંટો ભીતરે, ડંખે ભરી કોરે મને.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #વેદના #અકળપીડા #એકાંત #સમય #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #UnexplainedPain #InnerAche #Solitude #Time #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખક્યાં છે વનમાળીઆગલો લેખ →નીરખું તોય