← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ન આ પારે, ન પેલે પાર

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

બની લોલક સતત ઝૂલું, ન આ પારે, ન પેલે પાર,
કળી છું હું, જરા ખૂલું, ન આ પારે, ન પેલે પાર.

અમીરી ખ્વાબમાં ઝૂલે, ગરીબી રોજ ખિસ્સામાં,
હિસાબે રોજ હું ભૂલું, ન આ પારે, ન પેલે પાર.

વિદેશે ઘર વસાવ્યું, પણ વતન છૂટ્યું નથી મનથી,
વિના મૂળે, ન હું ફૂલું, ન આ પારે, ન પેલે પાર.

વિદેશે દીકરો મારો, અહીં હું એકલો ઘરમાં,
નથી ત્યાં જઈ શકું, ઝૂરું, ન આ પારે, ન પેલે પાર.

હતો હું ફૂલમાં, ડાળે; હવામાં છું, ધરા ક્યાં છે?
પરાગે! ક્યાં હવે ડૂલું? ન આ પારે, ન પેલે પાર.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #દ્વિધા #મધ્યમવર્ગ #પરદેશ #અધવચ્ચે #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #InBetween #MiddleClass #Diaspora #Dilemma #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખબંધ છેઆગલો લેખ →નથી બનતું