← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

મીણનું નગર

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

મીણના નગરમાં મારું મીણનું ઘર રે,
તડકો આવે ને પીગળે ભીંતો, પીગળે મારો ડર રે.

મીણના રસ્તા, મીણના લોકો, મીણનાં સૌ સપનાં,
સ્હેજ તાપે ઓગળી જાતાં, રહે ન કોઈ પોતાનાં;
પડછાયો પણ ઢળી પડે, ના ટકે કોઈ થર રે…
મીણના નગરમાં…

મેં પણ મીણનું મહોરું પહેર્યું, હસવું પણ મીણનું,
આંસુ આવે તો ઓગળે મુખડું, બધું દેખાય ઝીણું;
અંદર કોઈ પથ્થર જેવું, ધબકે છે જીવતર રે…
મીણના નગરમાં…

પરાગ કહે: મીણ પીગળે ત્યારે દીવો પ્રગટે,
બળવાનું જે શીખે, એ જ અજવાળે ઝગઝગે;
ઓગળવું તો નક્કી, પણ થઈએ ઝળહળતું ઘર રે…
મીણના નગરમાં…

– પરાગ રતનપરા

ગીત
← પહેલો લેખમીઠુંઆગલો લેખ →આપણી