← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

મધ્યમાં

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

નાવ રોકી છે હવે મેં બે કિનારાની વચે,
શ્વાસ પણ થંભી ગયો છે બે ઇશારાની વચે.

આરતી ને બાંગ બંને એક સૂરે ગાય છે,
ઈશ ઊભો છે હજી આ બે મિનારાની વચે.

તું ન બોલી, હું ન બોલ્યો, તોય વાતો થઈ બધી,
ચાંદ જોતો’તો બધું આ બે સિતારાની વચે.

આ તરફ ઘર છે અને પેલી તરફ છે બાળપણ,
જીવ ઝૂલે ક્યારનો આ બે ઉતારાની વચે.

ના પરાગે ફૂલ માગ્યું, ના પવન માગ્યો કદી,
ગંધ થઈ જીવ્યો સદા એ બે સહારાની વચે.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #મિલન #કિનારા #ઇશારા #એકત્વ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #MeetingHalfway #TwoShores #SilentGestures #Oneness #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખથાળી અને વિચારઆગલો લેખ →કલમ