માટીનો પ્યાલો

આજ પી લે, કાલની કોને ખબર, સાકી ભરે,
આ ઘડો માટી તણો, માટી મહીં પાછો ઠરે;
ચાક પર કુંભાર બેઠો, તે ય માટી થઈ ગયો,
જિંદગી, પી લે ઘડીભર, શ્વાસ જ્યાં લગ ના સરે.

– પરાગ રતનપરા