← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

માભોમનો સાદ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ટૉરન્ટોમાં બરફ પડે છે.
બારી બહાર
બધું ધોળું,
બધું શાંત,
બધું વ્યવસ્થિત.

મારી દીકરી પૂછે છે:
‘પપ્પા, તમારા ગામમાં બરફ પડે?’
હું કહું છું:
‘ના, બેટા, ત્યાં ધૂળ ઊડે.’

એ નાક ચડાવે છે.

એને કેમ સમજાવું
કે એ ધૂળમાં
બળદની ઘૂઘરી વાગતી,
ગાયની ખરી પડતી,
ને સાંજે
માની હાક
ધૂળ ઓઢીને
છેક ખેતર સુધી પહોંચતી.

અહીં બરફ પડે છે —
એકદમ ચોખ્ખો,
એકદમ ચૂપ.
એમાં
કોઈ પગલાં
લાંબો વખત
ટકતાં નથી.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખદીકરીઆગલો લેખ →સમય