← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ખાલીપો

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ઘર ખાલી છે.
સંતાનો પરદેશ,
પત્ની દેવલોક,
મિત્રો ફોનમાં.

સાંજે હું બત્તી નથી કરતો —
અંધારામાં
ખાલીપો દેખાતો નથી.

પણ ગઈ રાતે
ફ્રિજનો દરવાજો ખોલ્યો,
અંદરની બત્તી ઝળકી,
ને ખાલી ખાનાં જોઈને
હું
ડરી ગયો —

જાણે
કોઈએ મારી છાતી
ઉઘાડી નાખી હોય.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખકાગળની હોડીઆગલો લેખ →ત્રાજવે