← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

કાચનો ચાંદો

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

મેં તો ચાંદો માની ઝાલ્યો, નીકળ્યો કાચનો ટુકડો,
આંગળીએ લોહી ટપક્યું, ને હસ્યો આભનો મુખડો.

તળાવમાં ચાંદો જોયો, ડૂબકી દીધી રાતે,
હાથમાં આવ્યું ખાલી પાણી, ઝાંખું ઝાંખું વાતે;
કાંઠે બેસી રોઈ પડી હું, ભીંજ્યો ઓઢણ-કુકડો…
મેં તો ચાંદો…

ઝાંઝવાંને મેં નદી જાણી, દોડી ભરબપોરે,
પગમાં ફોલ્લા, ગળે તરસ, ને રેતી આંખે કોરે;
મનડું બોલ્યું: ‘ઘેલી, પાછી વળ, આ નથી તારો મુકડો’…
મેં તો ચાંદો…

પરાગ કહે: જે ભ્રમ તૂટે, ઈ જ તો સાચો દીવો,
કાચ વાગે ત્યારે સમજાય, ચાંદો આભે જીવો;
ભીતર જોયું તો ઝળહળ્યો મારો પોતીકો ઝૂમખડો…
મેં તો ચાંદો…

– પરાગ રતનપરા

ગીત
← પહેલો લેખધોળો વાળઆગલો લેખ →ઊગશે