← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ધોળો વાળ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

કાળી મેંદી મૂકી માથે, તોય ઊગ્યો ધોળો વાળ,
આયનો હસે ખડખડ ખડખડ, ‘કાકા, હવે સંભાળ!’

પહેલો વાળ દેખાયો ત્યારે ચૂંટી નાખ્યો ચીમટે,
બીજે દિ’ તો ચાર ઊગ્યા, જાણે બદલો લે નિમટે;
ત્રીજે મહિને આખું માથું થયું રૂનું ખેતર-ખાળ…
કાળી મેંદી…

કૉલેજની છોકરી બસમાં ઊભી, કહે: ‘અંકલ, બેસો’,
હૈયું મારું ભાંગી પડ્યું, જાણે કરો કોઈ કેસો;
ઘેર આવીને પત્નીને પૂછ્યું: ‘હું ઘરડો? બોલ, બાળ!’
કાળી મેંદી…

પરાગ કહે: ધોળા વાળ તો અનુભવની ચાંદી,
રંગ લગાડો, ઉંમર તો યે બેસે છે સાંધી;
હસીને પહેરો આ મુગટ, તો ઉંમર લાગે બાળ…
કાળી મેંદી…

– પરાગ રતનપરા

ગીતહાસ્ય
← પહેલો લેખચાકડોઆગલો લેખ →કાચનો ચાંદો