ઝંખના

જેમ ધરતી ઝંખે મેહ, એમ ઝંખું તને, સાજન,
દૂર તું, ને હૈયે સળગે વિરહનું કોડિયું, સાજન…

દિવસ આખો કામે ખોવાઉં, રાતે ખોવાઉં તારામાં,
તારો પગરવ શોધું, સાજન, પવનના લહેરારામાં;
પાંપણ પર ઝૂલે છે તારું નામ, જાણે ઘોડિયું, સાજન…
જેમ ધરતી ઝંખે મેહ…

તું ઝરણું, ને હું તો ઝંખું સાગર થવાનું વહેલું,
ઘડીક હસું, ઘડીક રડું, આ મન તો સાવ ઘેલું;
આંસુ લૂછું તો લાગે, ભીનું થયું ઓઢણિયું, સાજન…
જેમ ધરતી ઝંખે મેહ…

પરાગ કહે: ઝંખનાનો પણ છે અનોખો સ્વાદ,
મળ્યા પછી ના રહે એ, જે વિરહમાં છે યાદ;
ઝંખતી રહું, ઝૂરતી રહું, એ જ પ્રીતનું મોતિયું, સાજન…
જેમ ધરતી ઝંખે મેહ…

– પરાગ રતનપરા